DOWNLOAD GRATIS mijn E-BOOK

‘UITGECOACHT EITJE…’

Van Doe-het-zelver naar regisseur…

Ik doe het zelf wel!

“Oh jee! Dit komt niet eens in de buurt van wat ik wil met de tekst voor mijn website!” zeg ik tegen de schrijver van het eerste concept. Ik heb besloten om werkzaamheden uit handen te geven. Ik roep altijd dat ieder moet doen waar hij of zij het best in is en aan anderen moet overlaten waar zij beter in zijn dan jij. Nu breng ik dat zelf in praktijk, begin ik enthousiast met iemand aan de samenwerking en valt het direct tegen. Wat nu? Ik reageer geïrriteerd en voel zelfs lichte paniek. Want ik denk; Dit gaat ‘m niet worden. Zie je wel, samenwerken is echt niks voor mij! Mijn eerste neiging is te zeggen; ik doe het zelf wel. Maar eigenlijk wil ik dat niet. Dus, hoe ga ik dan verder

Samenwerken is elkaar werkelijk willen zien

Lastig vind ik het, om iets uit handen te geven waar ik zelf best goed in ben. Schrijven bijvoorbeeld. Natuurlijk kan ik voor mijn nieuwe website de tekst schrijven, maar ergens krijg ik dan wat ik altijd al had. Ik heb een reclamebureau ingeschakeld om samen met mij een andere kant op te bewegen dan ik eerder deed. Daar hoort een website bij met een andere tekst, een andere vorm, en misschien zelfs een ander publiek. Lastig hoor, om dan ook werkelijk zélf die nieuwe beweging te maken. De neiging om het schrijfwerk weer naar mij toe te halen, volg ik dit keer niet. Want naast wat ik hierboven schrijf klopt het niet als ik zeg dat het dan sneller gaat, of dat het dan minder ‘gedoe’ geeft. Want schrijven voor mijn eigen website gaat juist gepaard met heel veel wikken en wegen en levert me veel innerlijke strijd. Dus ik besluit geen doe-het-zelver te worden maar ga in gesprek over de vorm en de inhoud van de website gerelateerd aan het doel dat we voor ogen hebben; namelijk dat mensen weten welke diensten ik lever en vervolgens in actie komen. Focus dus. Kort en helder zijn. Keuzes maken. Langzaam zie ik dat de verschillende marketingonderdelen, ingebracht door het reclamebureau, vooral tezamen werken. De website staat niet op zichzelf maar werkt samen met de livestream, de podcasts, de nieuwsbrieven, de inzet van social media, advertenties enzovoort. Zo kom ik in een wereld die ik nog niet ken maar die me wel nieuwsgierig maakt. Samenwerken wordt dus ook ‘anders’ werken. Tegelijkertijd vind ik het belangrijk om in alles wat we maken, mijn eigenheid terug te zien; de woorden die ik gebruik, uitspraken, beeld, kleur. Ik vraag dus aan de mensen met wie ik samenwerk om in mijn huid te kruipen, om een site te maken die anders is, maar die wel van mij is. Dat is lastig omdat ik zelf de ander daarbij moet helpen. Want wie ben ik dan? En hoe herken je iets dat van mij is? Daarbij vraagt het van mij ook om de ander werkelijk te zien; Wie is de schrijver, de reclameman en wat kenmerkt precies hun professionaliteit. Wederzijds kennismaken dus in optima forma. Dat vraagt tijd en wederzijds veel aandacht. Ieder van ons heeft zijn eigen professionaliteit en daarnaast ook zijn eigen levensmissie en temperament. In samenwerking komen die tot elkaar en soms heel langzaam bij elkaar.

Extreem lief zijn voor elkaar

‘Zeg maar wat je wilt!’ Voor de livestream en de podcasts ‘Levensverhaal InZicht’ laat ik een Jingle maken; een muzikale intro voor de uitzending.‘Waarvoor wil je het gebruiken en hoe lang moet het fragment worden?”, vraagt de muzikant. Daar kom ik uit. Maar welke sfeer ik wil en welke instrumenten? Moeilijk hoor! Zeg maar wat je wilt lijkt een fijne vraag, maar wat als je nog niet echt een idee hebt? Dan begint bij het stellen van die vraag, mijn zoektocht. Hét antwoord is er namelijk niet, die zal ik bij elkaar moeten sprokkelen. Ik luister naar wat er aan muziek voorbij komt. Wat vind ik eigenlijk mooi als het om mijn eigen jingle gaat? Ik luister naar de opbouw van nummers, de sfeer en geef er een aantal door aan de muzikant, die er een eerste jingle van maakt. Het komt weer niet in de buurt van wat ik bedacht had, maar het is wel een start. Een beginnetje, die we gebruiken om mijn wensen en verwachtingen helder te maken: Dit stukje uit de jingle vind ik geweldig en dat stukje vind ik helemaal niks. Die saxofoon is prachtig en mag nadrukkelijker aanwezig en een heel strijkorkest hoef ik niet. Zo bouwen we langzaam aan een jingle met een eigen stijl die we samen uiteindelijk fantastisch vinden en die qua sfeer perfect is voor de uitzending. Er zijn vele versies gemaakt om op dat punt te komen. Als doe-het-zelver ga ik altijd door totdat ik het ultieme resultaat bereikt heb. Maar hoe werkt dat in een samenwerking waarbij ik regisseur ben en niet zelf aan de piano zit? Mag ik dan gaan voor het ultieme resultaat? En wie bepaalt dan wat ultiem is? Ik als opdrachtgever? En is het dan een kwestie van smaak? Of is het een gezamenlijke beslissing, waarbij ieder vanuit de eigen expertise kijkt naar het eindresultaat. Ik opteer voor het laatste, en toch… Een interessant proces is het. Waarbij het in contact zijn en blijven, essentieel is. Niet alleen persoonlijk in contact zijn maar ook dat je samen contact houdt met het product dat je samen maakt. Je kunt elkaar onderweg gemakkelijk kwijtraken: Meewerken aan een product dat inmiddels niet meer de jouwe is, is dodelijk voor de samenwerking. Ik denk dat de muzikant en ik extreem lief zijn geweest voor onszelf en elkaar, waardoor we echt in verbinding waren. Dan is het gemakkelijker om geduldig naar elkaar te luisteren, feedback te ontvangen en gestaag toe te werken naar het eindresultaat.

Meebewegen en je laten verrassen

Het lijkt me fantastisch als we beeld op de jingle zetten waarbij alle sprekers die eerder op het InspiratiePodium stonden in snelle beeldshots voorbij komen, zeg ik tegen mijn reclameman. Kun jij dit maken? Het zijn 150 sprekers dus veel korte beelden na elkaar. ’Ja, gaaf!, zegt hij en gaat ermee aan de slag. Een week later zie ik 10 sprekers in plaats van 150 in een video. Inmiddels weet ik dat in het werkwoord samenwerken het woord ‘samen’ ook echt inhoud heeft. Dat het een samenvoeging is van expertises. Dat samen-werken ook werkelijk zo werkt. Dat ’zo wil ik het’, niet altijd het mooiste resultaat oplevert. Dus toen hij mij de film met die 10 mensen liet zien, zag ik de schoonheid en de rust die er daardoor óók in zit. Daaraan heb ik niet gedacht. Om de film nog meer zeggenschap te geven zoek ik de sprekers uit met de meeste uitdrukking in hun gezicht of houding. Ik ga dus voor het ultieme resultaat, dat nóg meer werk is, of zelfs overwerk. Als je prettig met elkaar samenwerkt is dat geen issue (meer). Samenwerken is ook je laten verrassen en meebewegen, andere wegen ontdekken.

Regiseer mij maar

De kers op de taart krijg ik cadeau van een stemacteur. Echt fantastisch! Hij wil de aankondiging van de livestream en de podcasts voor mij inspreken. Ik luister naar zijn stem in eerdere projecten en ik ben lyrisch over zijn stem. Als hij mijn tekst ook zo inspreekt?! Wow, dan ben ik blij. Dus ik bel hem, mail mijn tekst en zeg; doe mij maar van hetzelfde! Een uurtje later belt hij terug en meldt dat hij verdwaalt in mijn tekst. ‘Het is te lang, waardoor ik niet meer weet wat ik zeg’. Oeps, dat kan natuurlijk. We spreken samen de tekst door, ik pas de tekst aan en hij spreekt het in. Daarna hoor ik mezelf wéér zeggen: dit is niet hoe ik het bedacht had. Confronterend zeg! Ik deel dit ‘confronterende’ met hem en zeg; het voelt als dat ik grip op iets wil hebben en dat niet heb en ook, dat ik niet precies weet wat er nodig is om het gewenste resultaat te krijgen. Zelfs het ‘gewenste’ is een vraagteken. Als ik het zelf kan (schrijven bijvoorbeeld of organiseren), dan ben ik al gauw de doe-het-zelver, maar als ik zelf de ‘kunst’ niet machtig ben dan voel ik mezelf overgeleverd aan de kennis en kunde van iemand anders. Dan moet ik echt mijn best doen om de tijd die een ander in mij steekt toe te laten. Ik vind dan dat ik snel to-the-point moet komen, moet weten wat ik wil, terwijl dat bij mij een proces is en tijd vraagt. ‘Dat klopt’, zegt de stemacteur. ‘Het is inderdaad een proces dat we samen aangaan. Ik spreek het in en jij geeft me terug wat je goed vindt en wat je anders wilt. Dat doen we net zolang, tot het samenvalt met hoe je het in gedachten hebt. Zo gaat het altijd. Geloof me. We vinden elkaar in het proces, in het werken met elkaar. Regisseer mij maar.’ Ja, maar hoe doe ik dat dan? vraag ik hem. Grappig hé?!! Wie regisseert nu wie? De stemacteur stuurt mij aan als het gaat om de tekst en de woorden. Ik onderstreep de woorden die ik aandacht wil geven zodat ze meer betekenis krijgen. Zo gaan we aan de slag. Maatjes worden we, werkend aan dezelfde klus en naar een ultiem eindresultaat. We zijn eerlijk, doortastend en geven de samenwerking tijd en aandacht en hebben veel geduld.

Het venijn zit ‘m in de staart

Ik vertel mijn reclameman dat ik schrijf over onze samenwerking, over mijn proces van ‘doe-het-zelver’ naar regisseur en wat ik daarin tegenkom. ’Gaaf’ zegt hij, ‘daar help je mij ook mee. Weet je, de kunst is om een project naar ieders tevredenheid af te ronden. En het venijn zit ‘m vaak in de staart van het proces. In de staart heeft namelijk iedereen gelijk’. Waarom?, vraag ik. ’Dan heb je het hele proces met elkaar doorgewerkt en kun je er als een alien naar kijken; Met geheel andere ogen. Zo kun je een blauwe smurf uitgedacht hebben en in de staart van het proces opperen dat een groene smurf misschien nog net iets leuker is’. Hoe rond je dan een project naar ieders tevredenheid af? vraag ik. ‘Door je bewust te zijn dat je in de staart zit. Dan gaat het over vertrouwen op de ingebrachte expertise van ieder teamlid én over de liefde die je hebt voor elkaars ambacht’.

Vertrouwen en liefde dus, voor elkaar en voor elkaars expertise en ambacht. Dat klinkt zoetsappig, maar is volgens mij dé basis voor een langdurige fijne samenwerking. Als je daarop durft te varen, dan zit je denk ik goed. Dan wil je ook echt geen doe-het-zelver meer zijn.

Levensverhaal in Coaching

Jij hebt de nodige levenservaring en bent al wat gecoacht. Je weet eigenlijk wel wat je te doen hebt en toch kom je niet verder. Je focust je vaak op levensthema’s die niet lopen en kunt daar gemakkelijk in blijven hangen. LEES MEER…

Levensverhaal in Bedrijf

Ieder teamlid heeft zijn eigen levensverhaal en een eigen rugzak gevuld met  ervaringen. Wanneer ieder teamlid bereid is om met de rest van het team te delen wat er in zijn rugzak zit, leer je elkaar en elkaars levensverhaal kennen.  LEES MEER…

Levensverhaal in Familie

Wil jij jouw levensverhaal doorgeven aan jouw kinderen en kleinkinderen? Dan weet jij waarschijnlijk al dat elk persoonlijk levensverhaal niet start met jou, maar is verweven met die van ouders en voorouders. LEES MEER…